ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: Κατερίνα Τούρλου

Είμαι πολύ χαρούμενος που φιλοξενώ αυτήν την συνέντευξη στη σελίδα μου, μια συνέντευξη όπου όλοι οι anime fan, αλλά κυρίως οι manga readers πρέπει να διαβάσουν!

Και ο λόγος για τον οποίο είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος γι’ αυτήν την συνέντευξη είναι επειδή πρόκειται για την Κατερίνα Τούρλου, διαχειρίστρια της σελίδας Greek Otaku Team, η οποία είναι η πρώτη μου συνεργασία, με στήριξε ιδιαίτερα στους πρώτους μήνες ζωής της Anime Monogatari και δέχτηκε χωρίς δεύτερη σκέψη να φιλοξενεί τις παρουσιάσεις μου στη σελίδα της.

Μας μιλά για την σελίδα, τα anime (μα, είναι δυνατόν αν μην σου αρέσει το Death Note??), τα manga, για τον εαυτό της, αλλά και μέσα από τις απαντήσεις που μου δίνει, να με κάνει να δω κάποια πράγματα με ίσως λίγο πιο διαφορετικό και ενδιαφέρον τρόπο…

Ε: Τι ακριβώς είναι η «Greek Otaku Team»;

Α: Χμ… Δύσκολη, ή μάλλον περίπλοκη ερώτηση. Η Greek Otaku Team, όπως λέει και το όνομα της είναι μια ομάδα που τροφοδοτείται από άλλες και στοχεύει στην «ελληνική otaku κοινότητα»*. Το οποίο σημαίνει ότι απαρτίζεται από άτομα που αγαπούν την Ιαπωνία, που ασχολούνται λιγότερο ή περισσότερο με τα anime και manga και ενδιαφέρονται να εκφράσουν την ενασχόληση τους και να προσφέρουν αυτό που μπορούν, στον βαθμό που μπορούν μέσα από τις μεταφράσεις manga, τον υποτιτλισμό anime (όσοι εργάζονται στις fansub ομάδες), τις κριτικές για τις σειρές και τις ταινίες που βλέπουν, τα άρθρα που γράφουν που σχετίζονται με την Ιαπωνία ή την ιαπωνική κουλτούρα. Αν και αυτή τη στιγμή η G.O.T. αφορά περισσότερο την μετάφραση manga στα ελληνικά και την ενημέρωση για τα anime που κυκλοφορούν με ελληνικούς υπότιτλους, στόχος της είναι η διάνθιση των περιεχομένων και των στηλών της σε χώρους πέρα από τα anime και manga, είτε στον χώρο των cosplay, παιχνιδιών, ταινιών, είτε στην αμιγώς ιαπωνική κουλτούρα, με περισσότερες μεταφράσεις (κειμένων, ποιημάτων, τραγουδιών), άρθρων σχετικά με την ιαπωνική πραγματικότητα (πολιτισμικές και μη πληροφορίες) ή οτιδήποτε θα μπορούσε να ενδιαφέρει κάποιον σε σχέση με την Ιαπωνία.

*Επειδή μπορεί πολλοί να cringeάρουν με αυτό, θα ήθελα να τους/σας ενημερώσω πως η ίδια γνωρίζω, σε αρκετά καλό βαθμό, ιαπωνικά, μάλιστα έχω αφιερώσει την διπλωματική μου εργασία πάνω στα πολιτισμικά στοιχεία της ιαπωνικής γλώσσας και τα manga, δεν «παίρνω ελαφρά» τον χαρακτηρισμό ‘otaku’. Ναι, στην Ιαπωνία ‘otaku’ είναι αυτό που λέμε εμείς, με την κακή έννοια, ‘νέρντουλο’, ‘σπυριάρης’, ‘forever alone’ (ελληνικότατα), αλλά στην Δύση, αυτός είναι ένας χαρακτηρισμός ο οποίος απλά σημαίνει τον ακόλουθο μιας συγκεκριμένης μόδας, χόμπι, στυλ (για να μην το τραβήξουμε μακριά λέγοντας τρόπος σκέψης, ένδυσης, ζωής κτλ και ενοχλήσουμε κάποιους κάποιους).

Ε: Πριν πόσο καιρό ξεκίνησε και πως γεννήθηκε μια τέτοια πρωτότυπη ιδέα;

Α: Ξεκινήσαμε μαζί με δύο πολύ καλές μου φίλες την G.O.T μεταφράζοντας manga. Στη συνέχεια θελήσαμε να διευρύνουμε τους ορίζοντες της και να την επεκτείνουμε και σε άλλους τομείς.

Πώς γεννήθηκε… That’s a funny story, θα ‘λέγαν οι φίλοι μου οι ελληνόφωνοι. Εμείς οι τρεις στα τέλη του 2013 αρχές 2014 μυηθήκαμε με ιδιαίτερη θέρμη στον κόσμο των shounen ai / yaoi anime και στη συνέχεια manga. Διαβάζοντας λοιπόν, στα αγγλικά πάντα, τα αγαπημένα μας (;) manga, είτε αυτά ήταν άρτιας – από πλευράς scanlation – ποιότητας, είτε όχι, μας γεννήθηκε η (ρητορική για τα τότε) απορία «γιατί να μην υπάρχουν yaoi στα ελληνικά». Απλά αυτό. Και είπαμε «βρε δεν μεταφράζουμε στα ελληνικά;». Έτσι πιαστήκαμε με το πρώτο μας manga project, το Rutta to Kodama, ενώ είχα (δειλά και απαίσια) ξεκινήσει την μετάφραση του Darker Than Black μόνη μου (το οποίο και συνεχίστηκε από την ομάδα Manga Thirsty). Το ένα yaoi έγινε δύο, τα δύο τρία, ε, και κάπου εκεί είπαμε «δεν γίνεται να έχουμε μόνο yaoi, ας κάνουμε και κάτι ακόμα» κι έτσι μπήκαν κι άλλα άτομα στην ομάδα, ξεκίνησαν σιγά-σιγά καινούρια manga projects, αλλά και μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω άτομα που συνέβαλλαν με το λιθαράκι τους στην ματαιόδοξη προσέγγιση του ευρύτερου «οράματος» για μια ομάδα-κίνηση-ομπρέλα που θα αφορούσε την Ιαπωνία και το πάθος του καθένα με αυτήν και την κουλτούρα της.

Ε: Σαν αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς, θέλεις να μας πεις ποια είναι τα μέλη της και δύο λόγια γι’ αυτούς;

Α: Χαχα! Ομαδική δουλειά και προσωπική προσπάθεια, υπομονή και επιμονή είναι η βάση για τη δημιουργία αυτής της κίνησης-ομάδας. Δίπλα μου έχουν περάσει πάρα πολλά άτομα, ποιον να πρωτοθυμηθώ! Τα άλλα δύο αρχικά μέλη και ‘συνιδρυτές’ της, την Μαρία και την Άσπα; Τα μέλη που ήρθαν κι έφυγαν; Τον Μάριο, τον Γιώργο, τον Νίκο, τον άλλο Γιώργο, την Καλλινίκη, την Ειρήνη, την άλλη τη Μαρία, τον Κώστα, τον Ντίνο, τον Άγγελο, την Ευγενία, την Κατερίνα; Τα άτομα τα καινούρια, την Λυδία, τη Νάσια, τη Σοφία; Τα παιδιά που ήταν πάντα εκεί και αν και δεν προλαβαίνω να δουλεύω τόσο, ξέρω ότι με στηρίζουν και είναι πάντα ενεργά μέλη της, την Γιώτα και τον Αχιλλέα; Και πόσοι άλλοι μας έχουν προσεγγίσει και τους έχουμε γνωρίσει, με πόσες αξιόλογες ομάδες fansub και όχι μόνο έχουμε συνεργαστεί και μοιραστεί τη δουλειά μας υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλο. Πραγματικά, αν κάτσω και το σκεφτώ θα βρω δεκάδες άτομα, άλλα περισσότερο συνεργάσιμα και άλλα όχι τόσο, άτομα που θαύμαζα και θαυμάζω, άτομα που έφυγαν και η απουσία τους είναι αισθητή και φυσικά αυτά που παραμένουν που έχω την τιμή να αποκαλώ και φίλους μου.

Γι’ αυτό και είπα ότι η G.O.T. δεν είναι απλά μία σελίδα με χ άτομα που κάνουν τους χ ρόλους, αλλά στην ουσία μια κίνηση να φέρει όλα αυτά τα άτομα που ενδιαφέρονται να εκφράσουν την αγάπη τους για την Ιαπωνία, την κουλτούρα της, αλλά και την anime & manga σκηνή, φυσικά. Είτε γράφουν άρθρα, μεταφράζουν, καθαρίζουν και στοιχειοθετούν manga, ψάχνουν άπειρες ώρες για anime με ελληνικούς υπότιτλους, γράφουν reviews ή απλά ασχολούνται με το πάθος τους και το μοιράζονται, εγώ τους θεωρώ ομάδα μου και νιώθω περήφανη που τους συνάντησα, τους ξέρω και επιθυμώ να συνεργάζομαι ή να συνεργαστώ στο μέλλον μαζί τους.

Ε: Είσαι ικανοποιημένη από την ανταπόκριση του κόσμου για την προσπάθεια που κάνετε;

Α: Ποτέ δεν μπορείς να ‘σαι σίγουρος για την ανταπόκριση του κόσμου. Ναι, δεν υπάρχουν πολλά σχόλια και μηνύματα, και αυτό είναι κάτι που θα ευχόμουν να υπάρχει, αλλά η G.O.T δεν δημιουργήθηκε με αυτοσκοπό να έρθω(ουμε) κοντά στον κόσμο και να λάβω(ουμε) οποιουδήποτε είδους αναγνώριση από τα άτομα που απαρτίζουν την ‘κοινότητα’. Εννοώ, για να μην παρεξηγούμαι, πως καμία κίνηση της G.O.T δεν γίνεται για να προσελκύσει κόσμο ή έχει σκοπό την φήμη και τα ‘διαφημιστικά μεγαλεία’. Δεν με ενδιαφέρει να με αναγνωρίζει ο κόσμος και να με αποκαλεί με οποιοδήποτε χαρακτηρισμό πέραν του ονόματος μου. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε, αλλά η φράση από το Darker than Black “Sometimes, the things we can’t change end up changing us” («Καμιά φορά, όσα δεν μπορούμε ν’ αλλάξουμε καταλήγουν ν’ αλλάξουν εμάς») με ακολουθεί και την ακολουθώ, προσθέτοντας το motto της G.O.T “Be the change.”, διότι όντας η αλλαγή, μπορείς να προκαλέσεις και την αλλαγή στους άλλους. Ανταλλαγή απόψεων, ωρίμανση, διάλογος, διεύρυνση των οριζόντων. Αυτά είναι, για την ‘ρομαντική’ σκέψη μου, οι πυρήνες της ομάδας αυτής.

Ε: Με τόσα anime, manga και project γενικά που τρέχουν κάθε σεζόν, πόσο δύσκολο είναι να προλαβαίνεις όλες τις ομάδες υποτιτλισμού και να διαχειριστείς τη σελίδα;

Α: Αρχικά, δεν είμαι εγώ αυτή που διαχειρίζεται τα anime project και την ενημέρωση και δημιουργία των λιστών. Ο αγαπημένος μου φίλος Αχιλλέας (για αυτούς που ξέρουν, Juohmaru) είναι εκείνος που κάθε εβδομάδα ελέγχει τα νέα και ενημερώνει τις αντίστοιχες λίστες. Δουλειά απίστευτα χρονοβόρα, σε ένα πεδίο που από τη μια μέρα στην άλλη μπορεί να πέσουν συστήματα ή να αποφασίσει μια ομάδα να αλλάξει tracker, σελίδες κτλ κτλ και να πρέπει όλα όσα έχουν περαστεί, στην απελπιστική ώρες-ώρες πλατφόρμα του WordPress, να ξαναπεραστούν και να ελεγχθούν. Αλλά και πέρα από το τεχνικό κομμάτι, η επικοινωνία με τους fansubbers και η σωστή προώθηση της δουλειάς τους θέλουν ιδιαίτερα προσεκτικό χειρισμό και εμπιστοσύνη.

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να τονίσω, και μακάρι να μπορούσα όντως να υπογραμμίσω με δέκα κόκκινες γραμμές, πως τα anime που βρίσκει ο κόσμος στην σελίδα μας, είναι η δουλειά και ο κόπος των ελληνικών fansub ομάδων. Εμείς, σαν «εσωτερικά μέλη» που αποτελούν τον κορμό της G.O.T δεν υποτιτλίζουμε anime. Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας βάσης δεδομένων με τα anime project που κυκλοφορούν με ελληνικούς υπότιτλους, ώστε ο κάθε ένας που επιθυμεί να δει την αγαπημένη του σειρά με ελληνικούς υπότιτλους να διευκολυνθεί, κατευθυνόμενος στην σελίδα του κάθε fansub group. Κάθε project που έχει προστεθεί στη λίστα, είναι εκεί κατόπιν συμφωνίας με τους υπεύθυνους, μιας και ποτέ μας δεν θελήσαμε να οικειοποιηθούμε δουλειά άλλων, κάτι που, δυστυχώς, συμβαίνει, με αποτέλεσμα κάποια άτομα να επωφελούνται (ακόμα και) χρηματικά από αυτό.

Ε: Τι σχέδια έχετε για το μέλλον της σελίδας; Υπάρχουν νέες ιδέες ή project σε εξέλιξη αυτήν την περίοδο;

Α: Όπως ανέφερα παραπάνω, η G.O.T δημιουργήθηκε έχοντας μεγαλεπήβολους στόχους για το μέλλον της. Οι στόχοι αυτοί ξεκινούν από την δημιουργία μίας ομάδας ατόμων που θα ασχολούνται με άρθρα που αφορούν την Ιαπωνία, μια στήλη ελεύθερου περιεχομένου που μπορεί να περιλαμβάνει άρθρα σχετικά με τις παραδοσιακές πολεμικές τέχνες, την γλώσσα, τη γραφή, μέχρι και τη μόδα, την οικονομία, τον τουρισμό. Επιπλέον, θα ήθελα πάρα πολύ να ξεκινούσαμε βασικά μαθήματα ιαπωνικών, προφανώς χωρίς κάποια χρηματική επιβάρυνση, για να γνωρίσουν τα άτομα που επιθυμούν την ιαπωνική γλώσσα. Βέβαια, είμαι/είμαστε ανοιχτοί σε κάθε πρόταση και είμαι πάντα πρόθυμη να συνομιλήσω με οποιονδήποτε επιθυμεί να ενταχθεί ή και να υλοποιήσει μια σκέψη του προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτή τη στιγμή, δυστυχώς, η ομάδα δυσλειτουργεί. Εγώ η ίδια, δουλεύοντας πολλές ώρες ημερησίως δεν έχω τον χρόνο να δουλεύω στα manga τα οποία δούλευα όπως παλαιότερα, αλλά και τα άτομα που ασχολούνταν με την ομάδα έχουν μειωθεί δραματικά. Από μια ομάδα 7 ατόμων, έχουμε μείνει μόνο 2 και δυστυχώς με τις τρέχουσες καταστάσεις, μου είναι σχεδόν αδύνατον να αφιερώνω χρόνο σε όλα αυτά τα ανοιχτά manga project. Πάντοτε ψάχνουμε άτομα για το κομμάτι των μεταφράσεων, οπότε, όποιος πιστός, μπορεί να προσέλθει. Προσφέρουμε εκπαίδευση, καλά λογάκια και πατ πατ στους ώμους όταν σκουραίνουν τα πράγματα.

Ε: Υπάρχουν αρκετές ομάδες και σελίδες που λειτουργούν διαδικτυακά στην Ελληνική κοινότητα, καθώς και εκδηλώσεις οργανώνονται ανά τακτά διαστήματα. Ποια είναι η γνώμη σου για την Ελληνική anime κοινότητα, τις άλλες σελίδες και τις εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται γενικά;

Α: Ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα ενεργή στις εκδηλώσεις που οργανώνονταν, ακόμα κι αν πέρασα και από την διαχείριση μιας από τις ενεργότερες και σοβαρότερες ομάδες της κοινότητας, την ‘Λατρεύω κι εγώ τα anime & manga’. Κάθε ομάδα που οργανώνει εκδηλώσεις, θεωρώ ότι καλά πράττει, αλλά ειλικρινά, προτιμώ να απέχω από τα παρατράγουδα που συμβαίνουν. Θεωρώ ότι η κλικοποίηση είναι ιδιαίτερα αισθητή και δεν με ενδιαφέρει να γίνομαι μάρτυρας ευτράπελων, είτε βιώνοντας τα είτε ακούγοντας τα από στόματα τρίτων. Θεωρώ ότι η στενομυαλιά θα πρέπει να «ξεχαστεί στο σπίτι» παρέα με τα ακουστικά ή τα κλειδιά ή εκείνο το manga που είχαμε κάποτε δανειστεί και να μην χωρίζουμε κουκιά. Ξέρετε, όσα κουκιά και να χωρίσετε, το εργοστάσιο της 3Α δεν θα γίνετε. Οπότε, ας είναι ο ένας κουκί, ο άλλος φάβα, ο άλλος φακή και ας φτιάξουμε μια ωραία σούπα και ας φάμε όλοι, να περάσει ωραία κι αυτός ο χειμώνας.

Ε: Τι πιστεύεις ότι λείπει από την Ελληνική anime κοινότητα, τουλάχιστον εδώ στην Αθήνα;

Α: Αρχικά, θα ήθελα να αφαιρέσω το ‘anime’ από τον όρο που ανέφερες. Δεν θεωρώ πως υπάρχει anime ή manga ή cosplay κοινότητα. Είναι ιδιαίτερα κακή ταμπέλα να αρχίσεις να φοράς στον κόσμο επειδή του αρέσει κάτι κι επιπλέον μια τέτοια κατηγοριοποίηση ίσως και να κρύβει το «αν δεν έχεις δει τόσα anime, δεν έχεις διαβάσει τόσα manga, δεν είσαι γαμάτος και ευρηματικός cosplayer», δεν μπορείς να «ανήκεις» στην κοινότητα. Είναι σαν να λες series, movies, Japanese language, traditional martial arts κοινότητα. Εγώ δηλαδή που μαθαίνω Ιαπωνικά, διαβάζω manga, βλέπω anime, μεταφράζω λογοτεχνία και ποίηση και τραγούδια και manga, φτιάχνω κοστούμια, βλέπω αμερικάνικες σειρές και ταινίες, έκανα πολεμικές τέχνες, παίζω ηλεκτρονικά παιχνίδια, πίνω μπύρες (ξερω ‘γω), τρώω μπέργκερ (επίσης) πρέπει να ανήκω σε 100 διαφορετικές κοινότητες; Ή το ότι κάνω κάτι «διαφορετικό από τους υπόλοιπους» πρέπει να αναφερθεί σε ειδική κατηγορία; Και εσείς που μπορεί να λέτε «σιγά το καράτε, τις σειρές, τις μπύρες» κτλ, έχετε σκεφτεί καθόλου ότι πριν μερικά χρόνια το fandom του Star Wars ήταν εξίσου «διαφορετικό» όπως (ίσως;) θεωρείται το να είσαι φαν των anime;

Κλείνοντας αυτήν την παρένθεση, ναι, υπάρχει κάτι που λείπει από την ελληνική κοινότητα αυτού του mainsteam τύπου: η ουσία. Ακόμα κι αν η ουσία σημαίνει ότι παρακολουθώ κάτι για την κάβλα μου και μόνο και δεν είμαι 1 στους τόσους που η κάβλα τους είναι να μάθουν Ιαπωνικά, να πάνε στην Ιαπωνία, να είναι τόσο υπεργαμάτοι γνώστες των πάντων περί της χώρας/κουλτούρας/μόδας. Ας βγούμε από στενές έννοιες και ας κάνουμε αυτό που απολαμβάνουμε, χωρίς να μετράμε τα κουκιά του αλλουνού (για να μην αναφερθώ σε κάποιου άλλου είδους μέτρημα). Και, για εσάς τους ‘ψαγμένους’ περί όλων, ειλικρινά, και εκείνος που έχει δει 1 anime, μπορεί να του αρέσει, έχει το δικαίωμα, ακόμα και αν δεν έχει πάρει το χρυσό αστεράκι και το παράσημο των Ε.Ο.Ε (Ενωμένων Οτάκου Ελλάδος).

Ε: Θέλεις τα anime να γίνουν πιο «mainstream» και πιο γνωστά στον κόσμο ώστε η κοινότητα μας να μεγαλώσει, ή προτιμάς μια πιο μικρή κοινότητα όπου όλοι μας θα μοιραζόμαστε κάτι «ξεχωριστό» μεταξύ μας;

Α: Είμαι τελείως αντίθετη με τον χαρακτηρισμό «ξεχωριστός». Δεν θεωρώ τα άτομα που έχουν ένα χόμπι ως «ξεχωριστά» επειδή και μόνο ασχολούνται με κάτι τέτοιο. Ας μην δίνουμε μεγαλύτερη υπόσταση σε κάτι ανυπόστατο και φουσκώνουμε τα μυαλά μας με λέξεις και σκέψεις και στάσεις. Αν μπορούσα να «θέλω» κάτι, αυτό θα ήταν να σταματήσουμε να τα βλέπουμε όλα σαν ξεχωριστά πράγματα. Αν μου αρέσει κάτι, θα ήθελα να αρέσει και στον άνθρωπο που έχω απέναντι μου ή, αν δεν του αρέσει ήδη, να θέλει να το δοκιμάσει, ώστε να έχουμε κάτι επιπλέον κοινό. Ανταλλαγή απόψεων που έλεγα; Το να κλείνεσαι στο δικό σου τετραγωνάκι, το μόνο που έχεις να καταφέρεις είναι μάλλον να σκάσεις από ασφυξία ή να καταλήξεις να σιχαίνεσαι τον εαυτό σου και τους άλλους που στρυμωγμένοι σαν σαρδέλες επιβιβαστήκατε σε ένα φίσκα λεωφορείο του κέντρου. Οπότε.. ας διασκορπιστούμε και σε άλλα λεωφορεία και ας δούμε και λίγο πέρα από τη μεγάλη μας μύτη. Ο κόσμος, πού ξέρεις, μπορεί να ‘ναι και λίγο πιο ενδιαφέρον, ξεφεύγοντας από την αναμόχλευση και τον μηρυκασμό των ίδιων τροφών.

Ε: Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι εντατικά με τα anime, πως ξεκίνησες και ποιο ήταν το πρώτο σου;

Α: Εγώ παιδί μου δεν ήξερα ότι υπήρχαν anime και καλά-καλά Ιαπωνικά για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, πλάκα κάνεις; Ξεκίνησα στο 4ο έτος της σχολής μου, 2013, γιατί, όντας φυτό φοιτήτρια, δεν είχα μαθήματα να δώσω οπότε είχα άπλετο χρόνο για σκότωμα. Αφού δεν ήξερα καν πού μου παν τα 4 επισκέφτηκα το MAL (το οποίο και μίσησα ευθύς εξαρχής, κάνοντας έτσι μια ενδοσκόπηση, γιατρέ μου, στα προηγούμενα μου χρόνια) το οποίο μου πρότεινε να δω Fate/Zero (όχι, δεν είχα ιδέα για prequel κτλ κτλ και επίσης μόλις είχα δει εκεί τα άπειρα επεισόδια Supernatural οπότε ήθελα κάτι ψιλο-όχι φυσιολογικό και λίγο ‘ενήλικο’ και έτσι..) το οποίο και μίσησα. Χαχα! Δεν καταλάβαινα την ιστορία, την γλώσσα, τίποτα. Μετά είδα εκεί ένα Elfen Lied (μεχ), ένα Death Note (μεχ), ε και μετά έπιασα το μικρόβιο και κόλλησα.

Ε: Αγαπημένο ή αγαπημένα anime;

Α: Κακή ερώτηση και πρέπει να σταματήσει να γίνεται, ε. Αγαπημένο anime ανά κατηγορία και μόνο έτσι. Εγώ προτιμώ τα slice of life, οπότε το αγαπημένο μου είναι το Barakamon. Από romance το Clannad, από comedy το Lovely Complex αν και λιώνω πάρα πολύ με το Nanbaka. Από sci-fi, Darker than Black, Steins Gate, Psycho Pass (κανένα δεν μου αρέσει λιγότερο). Από horror, Deadman Wonderland (λόγω συνέχειας στο manga, πάντα). Από supernatural, Noragami. Από super powers, Mob Psycho 100. Από τα περίεργα (έτσι τα λέω εγώ), το Welcome to the NHK. Από sports, Haikyuu. Από music, Nodame Cantabile. Από yaoi, κανένα, όλα χαζά είναι, φυσικά 😛

Ε: Η πλειοψηφία των ατόμων της anime κοινότητας είναι έφηβοι και γενικότερα νέοι σε ηλικία. Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι κάποια στιγμή μπορεί να θεωρήσεις ότι έχεις μεγαλώσει πολύ για να ασχολείσαι με τα anime και την κοινότητα; Πιστεύεις ότι υπάρχει κάποιο όριο ηλικίας για να βλέπει κάποιος anime;

Α: Φυσικά και δεν υπάρχει όριο ηλικίας. Υπάρχει όριο ηλικίας για να βλέπεις ταινίες του Hollywood; Ή μήπως οι αμερικάνικες σειρές είναι πιο ‘ώριμες’ από τις ιαπωνικές κινουμένων σχεδίων; Και επίσης, όσον αφορά εμένα, δεν ‘συνεχίζω’ ή ‘σταματάω’ να ασχολούμαι. Απλά περνάω φάσεις, όπως και όλοι. Πότε θα βλέπω anime, πότε αμερικάνικες σειρές. Πότε θα διαβάζω manga, πότε όχι. Γενικά μπαφιάζεις με το ίδιο βιολί συνέχεια. Το πολύ το Κύριε ελέησον, το βαριέται κι ο παππάς και ποια είμαι εγώ να συγκριθώ με έναν παππά, μου λες; Παααναγία μου.

Ε: Είσαι δημιουργικό άτομο; Με τι δημιουργικά χόμπι σου αρέσει να ασχολείσαι;

Α: Αν διαβάσουν αυτήν την ερώτηση οι φίλες και φίλοι μου, δεν θα σταματήσουν να γελάνε. Ναι, είμαι δημιουργικό άτομο, υπέρ του δέοντος. Μου αρέσει να φτιάχνω πράγματα και να ασχολούμαι με τα πάντα. Από τα manga που δουλεύω και τα manga που γράφω (σενάριο, διότι το σχέδιο δεν είναι το φόρτε μου), στην λογοτεχνία και την ποίηση που γράφω η ίδια, στην μετάφραση, στον μοντελισμό BJD κουκλών, στην πατεντοποίηση των πάντων γύρω μου, στις κατασκευές, στην μουσική, στα κοστούμια, γενικά, όπως καταλαβαίνεις, δεν βάζω κώλο κάτω και δεν έχω και λίγο χρόνο ν’ αράξω βρε αδερφέ, να πιώ μια μπύρα, να φάω ένα μπέργκερ που σου ‘λεγα πριν.

Ε: Θυμάμαι ότι μιλάς και γράφεις πολύ καλά τα Ιαπωνικά. Πως το ξεκίνησες αυτό;

Α: «Πολύ καλά», με τίποτα. Ασχολούμαι τρία και κάτι χρόνια με την εκμάθηση της γλώσσας, έχω δώσει τρία πτυχία, αλλά δεν μπορώ να πω ότι μιλάω και γράφω πολύ καλά. Την παλεύω, θα έλεγα. Ξεκίνησα τελείως εγωιστικά, στο πλαίσιο εκείνης της ιστορίας για την έναρξη της ομάδας. Όπως καθάριζα με τις ώρες manga και ξανάφτιαχνα μαλλιά και σώματα και ρούχα (η κατάρα ενός manga cleaner) απλά είπα «και γιατί να μην καταλαβαίνω τι καθαρίζω δηλαδή;» και έτσι ξεκίνησα. Βέβαια στην πορεία θυμήθηκα (είδες η ενδοσκόπηση γιατρέ μου;) ότι μικρή ήθελα να μάθω την πιο δύσκολη γλώσσα του κόσμου. Ακόμα κι αν τα ιαπωνικά δεν είναι η δυσκολότερη, ίσως να μου ‘χε μείνει ένα ανοικτό challenge απ’ τα παλιά και απάντησα στην πορεία στο κάλεσμα του.

Ε: Τι θα πρέπει να γνωρίζουμε όσον αφορά την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα της Κατερίνας Τούρλου;

Α: Αυτό δεν θα το απαντήσω εγώ. Μπορείς να ρωτήσεις τα άτομα που με ξέρουν ή νομίζουν πως με ξέρουν (ενδιαφέρον θα ‘ταν αυτό). Ξέρεις, είναι κάπως ψωνίστικο να λες πόσο γαμάτος και κουλ και πανέξυπνος είσαι και πόσο σε θαυμάζουν όλοι κτλ κτλ. Οπότε.. α, ναι, αυτό, «θα αφήσω την ιστορία να με κρίνει».

Ε: Και η τελευταία και πιο σημαντική ερώτηση. Ομάδα L ή ομάδα Kira;

Α: Χαχαχα! Έλα, πέθανε με! Δεν μου άρεσε το Death Note για πολλούς και διαφορετικούς λόγους, ή μάλλον δεν καταλαβαίνω τον ντόρο που γίνεται γύρω από αυτό. Σέβομαι τους δημιουργούς του, αλλά δεν μπορώ να ταυτιστώ με τους χαρακτήρες και με την ιστορία αυτή.

_____________

Νομίζω ότι οι απαντήσεις της και ο τρόπος σκέψης της, εκτός από την καλή αίσθηση χιούμορ, είναι και ο πιο ενδιαφέρον που έχω δει μέχρι στιγμής. Σίγουρα μια μοναδική συνέντευξη από την Κατερίνα Τούρλου, την οποία θέλω να ευχαριστήσω καταρχήν που συμφώνησε για να μας παραδώσει αυτήν την συνέντευξη, αλλά και για τον χρόνο που αφιέρωσε για να απαντήσει τις ερωτήσεις.

Για να βρείτε όλο το υλικό και την βάση δεδομένων της Greek Otaku Team, μπορείτε να επισκεφτείτε την σελίδα τους. Για πιο άμεση επαφή και επικοινωνία, κάντε οπωσδήποτε ένα like στη σελίδα τους στο Facebook!

Advertisements

コメント - Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s