ΣΥΖ: Kuroki Tomoko

Τελικά, ποια πρέπει να είναι η αντίδραση μας όσον αφορά την σειρά WataMote και, συγκεκριμένα, όσον αφορά τον χαρακτήρα της Kuroki Tomoko; Είναι κωμωδία, ή είναι ένα μήνυμα κατά του κοινωνικού αποκλεισμού;

ΠΡΟΣΟΧΗ: ~SPOILERS!~

Όπως ανέλυσα και στο review μου, η σειρά WataMote ήταν μια τεράστια και ευχάριστη πρωτοτυπία, όσον αφορά το animation, την μουσική, αλλά κυρίως με τον βασικό της χαρακτήρα: της Kuroki Tomoko. Η κοπέλα αυτή, λοιπόν, δεν έχει καθόλου, μα καθόλου κοινωνικές ικανότητες, παραμένει πάντα στο περιθώριο από τους συμμαθητές της και είναι κλασικό παράδειγμα hikekomori. Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα hikekomori στα anime, αλλά σπάνια είναι βασικοί χαρακτήρες και ακόμη πιο σπάνια αποδίδεται με τέτοιο τρόπο η προσωπικότητα τους. Ολόκληρη η υπόθεση του συγκεκριμένου anime έχει σχέση με την προσωπικότητα αυτού του χαρακτήρα.

Η σειρά με απογοήτευσε όμως στο τελείωμα της επειδή ο χαρακτήρας της Kuroki Tomoko δεν είχε καμία εξέλιξη. Στο τέλος του anime η προσωπικότητα της παρέμεινε ακριβώς ίδια όπως ξεκίνησε και ολόκληρη η σχολική της χρονιά τελείωσε χωρίς να κάνει ούτε ένα θετικό βήμα. Έμπλεξε πολλές φορές σε κάποιες κωμικές καταστάσεις, κυρίως όμως το φταίξιμο ήταν δικό της, καθώς η παιδική της αφέλεια ή η ίδια της η χαζομάρα την οδηγούσε εκεί. Δέθηκα τόσο πολύ με αυτόν τον χαρακτήρα και συμμερίστηκα κάποιες από τις εμπειρίες που ζούσε, ώστε έφτασα στο σημείο όπου παρακάλαγα, πραγματικά παρακάλαγα να γίνει πιο κοινωνική, να αποκτήσει φίλους και να τελειώσει η σειρά χαρούμενα για αυτήν. Το τέλος όμως δεν ήρθε έτσι όπως το φανταζόμουν και γι’ αυτό προήλθε η απογοήτευση μου.

Το πραγματικό ερώτημα όμως είναι εάν θα πρέπει να γελάμε με τις άβολες και ντροπιαστικές καταστάσεις στις οποίες έμπλεκε η Tomoko, ή μήπως θα πρέπει να αισθανόμαστε άσχημα για αυτήν; Όχι μόνο για αυτήν, αλλά και για πολλούς μαθητές όπου έχουν ζήσει ή ακόμη ζουν στην πραγματικότητα αυτόν τον κοινωνικό αποκλεισμό, όχι βέβαια σε τόσο υπερβολικό βαθμό, επειδή για κάποιο λόγο «ξεχωρίζουν». Μήπως τελικά το anime αυτό δεν είναι κωμωδία αλλά δράμα;

Η Tomoko πέρασε σχεδόν ολόκληρες τις καλοκαιρινές της διακοπές μόνη. Πάντα μένει στο περιθώριο και δεν συμμετέχει στην ώρα της Γυμναστικής στο σχολείο. Τα διαλείμματα τα περνάει πάντα μόνη της. Μπορεί για κάποιους από εμάς να θεωρείται αδιανόητο, αλλά υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στο σχολείο, αλλά και αργότερα στην κοινωνία, όπου αντιμετωπίζουν τα ίδια ακριβώς προβλήματα λόγω του χαρακτήρα τους και πολλές φορές ούτε που τους καταλαβαίνουμε. Η Tomoko προσπαθούσε, έκανε πολύ μεγάλη προσπάθεια για να κάνει φίλους, αλλά κάθε φορά που δεν τα κατάφερνε, τόσο πιο πολύ δυστυχισμένη γινόταν.

Η προσωπική μου άποψη βρίσκεται κάπου στην «γκρίζα» ζώνη. Η άποψη μου είναι ότι το anime αυτό είναι μια κωμωδία, και από τις καταστάσεις στις οποίες βρίσκεται η πρωταγωνίστρια, αλλά και από τον τρόπο που αυτές αποδίδονται. Όμως, έχει κάποιες εξαιρέσεις όπου κάποιες καταστάσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν κωμικές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η σειρά έχει έναν τρόπο για να σε κάνει να αισθανθείς την στεναχώρια ή την αγωνία που έχει η σκηνή, έχει έναν τρόπο να σε κάνει να αισθανθείς την ρεαλιστικότητα που έχει η σκηνή.

Όσο για τον κοινωνικό αποκλεισμό, η Tomoko ήθελε και επιζητούσε να έχει καλύτερη κοινωνική ζωή. Όμως πραγματικά χάρηκα όταν κατάφερε να βρει μια δική της, προσωπική γωνιά στο κτίριο του σχολείου όπου δεν πήγαινε ποτέ κανείς και έτρωγε το γεύμα της μόνη της εκεί. Μπορεί να ήταν μόνη της, όμως είδα ότι ήταν πραγματικά χαρούμενη εκεί. Αντίθετα, κάθε φορά που προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή, αναγκάζοντας τον εαυτό της να κάνει πράγματα που δεν ήθελε ή δεν μπορούσε να κάνει, κάθε φορά αποτύγχανε και έπεφτε περισσότερο στη μιζέρια. Η άποψη μου είναι ότι η Tomoko προσπαθούσε υπερβολικά για κάτι που ίσως τελικά δεν θα την έκανε τόσο χαρούμενη. Δεν λέω ότι κάποιος δεν πρέπει να έχει καθόλου κοινωνική ζωή ή καθόλου φίλους, αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να κάνει τα πράγματα με τα οποία αισθάνεται χαρούμενος. Εάν τρώγοντας μόνος ή περνώντας τα απογεύματα κλεισμένος στο σπίτι αισθάνεσαι πραγματικά χαρούμενος, τότε αυτό να κάνεις, χωρίς να πιέζεις τον εαυτό σου να κάνει πράγματα που δεν θέλεις να κάνεις. Τα πάντα, όμως, χρειάζονται μέτρο, οπότε και η κοινωνική ζωή είναι σημαντική για έναν άνθρωπο. Αυτό θα πρότεινα στην Tomoko να κάνει.

¬Satoshi

Advertisements

コメント - Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s