Violet Evergarden

Γρήγορα έγινε ένα από τα αγαπημένα anime της περασμένης σεζόν για πολλούς. Είναι ισάξιο της φήμης που απέκτησε;

Διαβάζοντας την περιγραφή της σειράς πριν ξεκινήσει η σεζόν, το Violet Evergarden δεν τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή μου. Λίγες εβδομάδες αφότου ξεκίνησε η σεζόν, η συζήτηση πάνω σε αυτό το anime φούντωσε γρήγορα και πολλοί το θεώρησαν ότι πρόκειται για το καλύτερο anime της σεζόν. Είδα τα πρώτα επεισόδια και εύκολα πήρα την απόφαση να το παρακολουθήσω κι εγώ on-going, μια απόφαση που δεν μετάνιωσα καθόλου. Ήταν ιδιαίτερα καλό, είχε τις προοπτικές να εξελιχθεί σε κάτι εξαιρετικό, όμως κάτι του έλειπε…

Η ιστορία ακολουθεί την Violet Evergarden (φυσικά), η οποία θέλει να δουλέψει σαν Auto Memory Doll στην CH Postal Company, μια εταιρία που ουσιαστικά προσφέρει υπηρεσίες ghostwriting, δηλαδή υπηρεσίες όπου οι υπάλληλοι γράφουν τα γράμματα των πελατών τους αντί για εκείνους, ώστε να εκφράσουν τα συναισθήματα τους, τις αναμνήσεις τους και να μένουν σε επικοινωνία με τους αγαπημένους τους. Εξελίσσεται σε μια εποχή που, όπως φαίνεται, πολλοί από τους ανθρώπους εκεί δεν ξέρουν να γράφουν και δεν είναι ιδιαίτερα μορφωμένοι, άρα η υπηρεσία αυτή είναι αρκετά δημοφιλής, Επίσης, τεχνολογικά δεν υπάρχει άλλος τρόπος επικοινωνίας με άλλους ανθρώπους που μένουν μακριά πέρα από τα γράμματα και οι αποστάσεις είναι τεράστιες, άρα η υπηρεσία αυτή, εκτός από δημοφιλής, είναι και απαραίτητη.

Πριν αποφασίσει να γίνει Auto Memory Doll, η Violet ήταν στρατιωτικός και ήταν μέρος ενός πολύ σκληρού και δύσκολου εμφύλιου πολέμου. Με την καθοδήγηση του Gilbert Bougainvillea, ανώτερου της στρατιωτικού, θα γίνει μια από τις καλύτερες του πολέμου. Όμως ο Gilbert θα πεθάνει στην τελευταία μάχη και λίγο πριν θυσιάσει τον εαυτό του να σώσει την Violet, θα της πει την φράση «I love you».

Και εδώ ξεκινά το ιδιαίτερο κομμάτι της ιστορίας. Κανένας δεν γνωρίζει το παρελθόν της Violet, όπου έχει μεγαλώσει κυριολεκτικά μέσα στον πόλεμο και είναι πραγματικά ανίκανη στο να κατανοεί ανθρώπινα συναισθήματα και αντιδράσεις, άρα η φράση «σε αγαπώ» της είναι εντελώς άγνωστη. Μετά τον πόλεμο, αποφασίζει να γίνει Auto Memory Doll, προκειμένου να βρει νόημα στη ζωή της, αλλά και να μάθει το πραγματικό νόημα της φράσης αυτής.

Η σειρά ακολουθεί την Violet που σε κάθε επεισόδιο προσπαθεί να ξεπεράσει την απουσία του Gilbert, έρχεται σε επαφή με πελάτες της CH Postal Company όπου έχουν διαφορετικές απαιτήσεις ο καθένας και ταυτόχρονα, μέσα από τις επαφές αυτές προσπαθεί να μάθει τα ανθρώπινα συναισθήματα. Είναι ιδιαίτερα κακή σε αυτό, σε σημείο όπου νόμιζα ότι η Violet ήταν ένα ανθρωποειδές ρομπότ, κάτι το οποίο ξεκαθαρίζω από τώρα ότι δεν είναι!! Όμως η ίδια δεν εκφράζει ούτε δείχνει κάποιο συναίσθημα και είναι εντελώς ανίκανη να κατανοήσει τα συναισθήματα των άλλων. Αυτό ήταν κάτι που με ενόχλησε αρκετά πάνω στον χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας, καθώς ήταν πολύ εκνευριστική.

Σε γενικές γραμμές, η σειρά είχε όλες τις προδιαγραφές να γίνει κάτι εξαιρετικό, ίσως και να γίνει ένα από τα αγαπημένα μου anime, όμως συνεχώς μου έδινε την εντύπωση ότι κάτι έλειπε. Η ιστορία εξελίσσεται πολύ αργά, ιδίως στην αρχή και κάθε επεισόδιο είναι σχεδόν αυτοτελές, ολοκληρώνοντας μια μικρή ιστορία το καθένα. Έχει πάρα πολλά στοιχεία φαντασίας, πολλές πρωτότυπες ιδέες και έχει χτίσει έναν κόσμο ο οποίος έχει πάρα πολλές δυνατότητες, είναι πολύ ενδιαφέρον και ο θεατής τον ανακαλύπτει μαζί με την πρωταγωνίστρια. Το κλίμα, αν και όμορφο, είναι βαρύ καθώς περιβάλλεται από συναισθήματα μελαγχολίας και συγκίνησης, τόσο εξ’ αιτίας του πρόσφατου πολέμου που έλαβε μέρος και τις λυπητερές ιστορίες των ανθρώπων που γνώριζε η Violet, όσο και από την ίδια την Violet και την απώλεια του μοναδικού ανθρώπου που δεν της συμπεριφέρθηκε σαν «εργαλείο».

Μετά το επεισόδιο 8, η σειρά αποκτά γρήγορο ρυθμό για δύο επεισόδια, ξεκαθαρίζονται πολλά πράγματα και πολλές απορίες για το παρελθόν της και τον χαρακτήρα της (τα μοναδικά επεισόδια όλης της σειράς που δίνουν ουσιαστικές απαντήσεις στα άπειρα ερωτήματα μας) και μας αποδεικνύει ότι το Kyoto Animation μπορεί να κάνει καλή δουλειά και στις σκηνές δράσης! Μετά τα επεισόδια 8 και 9, η σειρά επιστρέφει ξανά στο κλασικό της το στυλ και ρυθμό, χωρίς να δείχνει ότι η ιστορία παίρνει κάποια συγκεκριμένη κατεύθυνση.

Οπτικά πρόκειται για μια από τις πιο όμορφες σειρές και το animation ήταν εξαιρετικά καλό. Σε κάποια σημεία φαινόταν σαν η λεπτομέρεια των background να μειωνόταν με την χρήση θολού τοπίου, οι χαρακτήρες όμως κράταγαν τα έντονα χρώματα τους και τη λεπτομέρεια τους. Η σειρά είχε διακριτική, αλλά πανέμορφη μουσική και το opening ήταν απλά υπέροχο. Το τραγούδι αμέσως μπήκε στην playlist μου!

 

 

Όπως ανέφερα παραπάνω, ο χαρακτήρας της Violet στα πρώτα επεισόδια ήταν αρκετά εκνευριστικός, καθώς δεν μπορούσε να κατανοήσει βασικά ανθρώπινα συναισθήματα, κάνοντας χειρότερες τις καταστάσεις για τους ανθρώπους γύρω της. Πέρα από αυτό, υπήρχαν και άλλα σημεία της υπόθεσης όπου βρήκα αρνητικά. Η Violet δεν μπορούσε να αποδώσει στα γράμματα της τα συναισθήματα των πελατών της εταιρίας με επιτυχία, καθώς εκείνη δεν τους καταλάβαινε, οπότε εκείνοι επέστρεφαν δυσαρεστημένοι στην εταιρία επειδή τα γράμματα που έγραφε ήταν απαράδεκτα. Η δική μου απορία είναι γιατί, εφόσον η Violet είναι ακόμη καινούρια στην εταιρία, δεν διάβαζε κάποιος από την εταιρία τα γράμματα της, πριν τα παραδώσουν στον πελάτη; Είμαι σίγουρος ότι όσοι έχετε ήδη δει τη σειρά μπορείτε να καταλάβετε την απορία μου. Επίσης, η Violet καταφέρνει και γίνεται πολύ καλή στη δουλειά της και γίνεται με την πάροδο του χρόνου μια από τις καλύτερες Dolls. Όμως, δεν έχει γίνει κάτι στο ενδιάμεσο που να δικαιολογεί την απότομη και ξαφνική βελτίωση της, εκτός εάν γίνεται κάποιο time skip στην ιστορία που δεν φαίνεται ξεκάθαρα στα επεισόδια.

Όπως καταλάβατε, έχω ανάμικτα συναισθήματα γι’ αυτήν την σειρά. Θέλω να την αγαπήσω, θέλω να γίνει μια από τις αγαπημένες μου, έχει τη δυνατότητα να το κάνει, όμως κάτι με εμποδίζει συνέχεια από το να γίνει αυτό. Σίγουρα έχει δημιουργήσει έναν πανέμορφο κόσμο και οι ιστορίες που περιέχει είναι πολύ συγκινητικές και δραματικές. Υπήρξαν στιγμές που έπιασα τον εαυτό μου δακρυσμένο από τα συναισθήματα που μου έβγαλαν οι χαρακτήρες. Ακόμη και η ίδια η Violet, ενώ στην αρχή ήταν εντελώς ανέκφραστη, ο χαρακτήρας της εξελίχθηκε και μέσω της δικής της προσωπικότητας οι σκηνές ήταν έντονες, είτε αυτές ήταν συναισθηματικές, είτε δράσης. Τα 13 επεισόδια μας αφήνουν με κάποιες απορίες, ενώ φέτος τον Ιούλιο θα βγει ένα επιπλέον επεισόδιο OVA. Αν και στο τέλος του τελευταίου επεισοδίου, γίνεται μια αναφορά για νέο Violet Evergarden project, τίποτα δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα και τίποτα δεν είναι σίγουρο, ακόμη και με αυτό το μικρό cliffhanger της τελευταίας σκηνής. Προσωπικά, ελπίζω σε μια δεύτερη σεζόν, καθώς αυτή ίσως δώσει αυτό το «κάτι παραπάνω» που περίμενα και σίγουρα θα απαντήσει στα ερωτήματα μας.

Γενικά, δεν θεωρώ τη σειρά χάσιμο χρόνου σε καμία περίπτωση. Είναι μια εξαιρετική, πανέμορφη σειρά, όμως μόνο όσοι τους αρέσουν οι σειρές με αργό ρυθμό και συγκινητικές ιστορίες είναι πιο πιθανό να την απολαύσουν καλύτερα. Προσωπικά, αν και είχε τα θεματάκια της, η σειρά μου άρεσε.

 

Οι φαν των όμορφων, μαγικών ιστοριών είμαι σίγουρος ότι θα απολαύσουν αντίστοιχα και το Mahotsukai no Yome, οπότε τους την προτείνω.

Until next time, keep watching anime!

~Satoshi

Advertisements

コメント - Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s